فرزند عزیزمای کاش «آگاهی» را از ما میگرفتند. آگاهی از اینکه نه به اختیار خود به دنیا آمدهایم و نه به اختیار خود از این دنیا میرویم بسیار فلجکننده است. فی المثل من نمیدانم که تولد تو را میبینم یا

فرزند عزیزم

هنگامی که مرگ زندگی ما را میدزدد، نشان میدهد که مالک چهایم: هیچچیز! ما مالک بدنمان، افکارمان، زندگیمان و عزیزانمان به نظر میرسیم تا اینکه در آخرین نفس درمییابیم که این مالکیت توهمی بیش نیست. تنها فقدانِ نعمت است که پیش از مرگ تو را به این مهم آگاه میسازد.

باقی بقایت، جانم فدایت